Απρ 22 2015

Φεστιβάλ αυτόνομων σχημάτων 27/4 – 29/5

1η

fest

Δημιουργώντας ρωγμές στην πανεπιστημιακή κανονικότητα
Το πανεπιστήμιο δεν αποτελεί ένα ουδέτερο πεδίο όπου διακινείται ελεύθερα η «αντικειμενική» γνώση, αλλά ιστορικά ο ρόλος του είναι η αναπαραγωγή του συνόλου των καπιταλιστικών κοινωνικών σχέσεων. Η αναδιάρθρωση που έλαβε χώρα τα τελευταία χρόνια τόσο εκτός όσο και εντός πανεπιστημίου, ήρθε να το αναπροσαρμόσει, ώστε να καταστεί επικερδές για τις ανάγκες του κεφαλαίου, ιδιωτικοποιώντας περαιτέρω τις δομές του (έρευνα για ιδιωτικές εταιρίες, εργολαβίες κλπ), μετακυλίοντας το κόστος φοίτησής μας στις πλάτες μας, επιβάλλοντας την εντατικοποίηση στο εσωτερικό του (ν+2, διαγραφές, υποχρεωτικές παρουσίες) και καταστέλλοντας όσους και όσες επιμένουν να δρουν ενάντία του. Το αποτέλεσμα που βιώνουμε πλέον καθημερινά είναι η περίφραξη και η απονέκρωση των χώρων, η εντατικοποίηση των σπουδών μας και ο καριερισμός, η αποκοπή από συλλογικές διαδικασίες και η στέρηση δημιουργικού χρόνου, η καταστολή, οι εκκενώσεις στεκιών, οι αποστειρωμένες αίθουσες.
Τα παραπάνω καθιστούν σαφές πως οι όροι με τους οποίους υπάρχουμε μέσα στο πανεπιστήμιο προωθούν την περαιτέρω υποτίμησή μας και πως δεν μπορούμε παρά να το αντιμετωπίζουμε ως ακόμα ένα πεδίο ταξικού ανταγωνισμού. Με αφετηρία τη φοιτητική μας ταυτότητα συγκροτούμαστε αδιαμεσολάβητα και αντιιεραρχικά, παρεμβαίνουμε μέσα στις συνελεύσεις των φοιτητικών συλλόγων και ενάντια στις παγιωμένες λογικές της ανάθεσης, της παράταξης, των τυπικών και άτυπων ιεραρχιών που ενυπάρχουν στις διαδικασίες, προσπαθώντας να συλλογικοποιήσουμε τις αρνήσεις μας και να συνδέσουμε τους αγώνες μας με τα υπόλοιπα κομμάτια της κοινωνίας που αγωνίζονται. Στήνουμε κοινότητες αγώνα εντός και εκτός σχολών, στη βάση της ικανοποίησης των αναγκών και των επιθυμιών μας, χωρίς να εγκλωβιζόμαστε στους διαχωρισμούς που μας επιβάλλονται, άλλα έχοντας ως κατεύθυνση το ξεπέρασμά τους. Το σπάσιμο αυτών των διαχωρισμών κινείται ενάντια στην ακαδημαϊκή ενότητα, η οποία νομιμοποιεί και προωθεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και αντιμάχεται κάθε ταξικό αγώνα.
Μέσα στη κίνηση αυτή εντάσσουμε και το φεστιβάλ μας, που δεν αποτελεί ούτε την αρχή ούτε το τέλος των αγώνων μας. Είναι μια προσπάθεια να ρηγματώσουμε την πανεπιστημιακή κανονικότητα που έχει επιβάλλει η αναδιάρθρωση, να υπάρξουμε μέσα στους ασφυκτικούς χώρους και τους εντατικοποιημένους χρόνους του πανεπιστημίου με τους δικούς μας όρους. Να συζητήσουμε για τις ανάγκες, τις επιθυμίες, τους αγώνες μας, να επαναπροσδιορίσουμε τις σχέσεις μας ως σχέσεις συντροφικότητας και όχι ανταγωνισμού, να συναντηθούμε μακρυά από τις διαλέξεις και τα εργαστήρια, σε συζητήσεις και εκδηλώσεις, να διασκεδάσουμε στεκόμενες κριτικά απέναντι στο θέαμα και στην εμπορευματοποίηση του ελεύθερου χρόνου μας. Όχι γιατί μας ενδιαφέρει ένα εναλλακτικό όμορφο πανεπιστήμιο, αλλά γιατί έχουμε το βλέμμα στραμμένο στο ίδιο το ξεπέρασμά του.

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΥΤΟΝΟΜΩΝ ΣΧΗΜΑΤΩΝ

Δευτέρα 27/4:
Workshop: Βασικές έννοιες μαρξισμού και αναλυτικά εργαλεία.
19:00 Πολυτεχνείο ,Πτέρυγα Αρχιτεκτονικής, αίθουσα 301 (2ος όροφος)
Αυτόνομο Σχήμα Πολιτικών Μηχανικών
Τετάρτη 29/4:
Jam στο Βιολογικό
19:00
Αυτόνομο Σχήμα Βιολογικού Φαρμακευτικής
Πέμπτη 30/4:
Ρεμπέτικο
21:00 γρασίδια φιλοσοφικής (σε περίπτωση βροχής ΝΟΠΕ)
Αυτόνομο Σχήμα Οικονομικού
Τρίτη 5/5:
Εκδήλωση – Συζήτηση: Μέρος Ι : Τρέλα – Κανονικότητα – Εγκλεισμός : απόπειρες εξοικείωσης και ερμηνείας
Ομιλήτρια: Α. Εμμανουηλίδου
19:00 Νέα Πτέρυγα Φιλοσοφικής, αίθουσα 106(2ος όροφος)
Αυτόνομο Σχήμα ψυχολογίας και ANTISEPSIA
Τετάρτη 6/5:
Εκδήλωση – Συζήτηση: Μέρος ΙΙ : Αντιψυχιατρική: οισμοί και βασικοί στόχοι
Ομιλητής: Κ. Μπαϊρακτάρης
19:00 Νέα Πτέρυγα Φιλοσοφικής, αίθουσα 108(2ος όροφος)
Αυτόνομο Σχήμα ψυχολογίας και ANTISEPSIA
Πέμπτη 7/5:
Τσικνοπέμπτη στο αίθριο του πολυτεχνείου
15:00
Αυτόνομη Παρέμβαση στους Ηλεκτρολόγους – Μηχανολόγους
Παρασκευή 8/5 :
Εκδήλωση – Συζήτηση: Παρουσίαση της μπροσούρας: Προγράμματα «καταπολέμησης της ανεργίας»: σύγχρονα εργαλεία υποτίμησης και πειθάρχησης
από την Ελευθεριακή Παρέμβαση Παντείου
19:00 Πολυτεχνείο, Πτέρυγα Αρχιτεκτονικής, αίθουσα 301 (2ος όροφος)
Αυτόνομο Σχήμα Πολιτικών Μηχανικών
Σάββατο 9/5 :
Χρωματοπόλεμος
(φέρτε πρόχειρα ρούχα, λευκές μπλούζες, καπέλα και νερό)
16:00 ΣΘΕ (Αν βρέχει Κυριακή με οποιοδήποτε καιρό)
Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού
Δευτέρα 11/5 :
Εκδήλωση – Συζήτηση: Ο δρόμος έχει την δική του (ποινική) ιστορία: Αντιμάθημα ποινικού δικαίου
18:00 Στέκι Συλλόγου Φοιτητών Νομικής (Φυστικί πόρτα)
Αυτόνομη Παρέμβαση στην Νομική – Απόδραση
Τρίτη 12/5:
Υπαίθριο καφενείο
(μπύρα , σλακ λάιν και συμπαθεια)
14:00 γρασίδια φιλοσοφικής
Αυτόνομο Σχήμα Ιστορικού – Αρχαιολογικού
Πέμπτη 14/5:
Εκδήλωση – Συζήτηση: Οι πάνω δανείζονται , οι κάτω χρωστάνε
20:00 Τυπογραφείο (αίθουσα Γ, διπλα από φουαγιέ ΝΟΠΕ)
Αυτόνομο Σχήμα Οικονομικού
Παρασκευή 15/5:
Εκδήλωση – Συζήτηση: Εμπειρίες και προοπτικές από τους ταξικούς αγώνες στις σχολές, η από κοινού οργάνωση φοιτητών και εργαζομένων και ορισμένες κριτικές παρατηρήσεις.
Με αφορμή το βιβλίο: «Από την άμπωτη στην παλίρροια και πίσω πάλι» .Θα υπάρξει τοποθέτηση από συντρόφους που συμμετείχαν στην έκδοση του βιβλίου «Μια συνάντηση που δεν έγινε».
19:00 Πολυτεχνείο, Πτέρυγα Πολιτικών Μηχανικών, αιθουσα 542
Αυτόνομο Σχήμα Πολιτικών Μηχανικών
Σάββατο 16/5:
Συναυλία με τους:
Junkheart, Τούρι Μπέρι, Σπείρα, Ήρωας , Phonotribe
22:00 Parking του Πολυτεχνείου
Δευτέρα 18/5 :
Εκδήλωση – Συζήτηση: Βρώμικες αναγνώσεις της καθαρ(ι)ότητας: Σώμα, χώρος κ μηχανισμοί πειθάρχησης
18:00 Στέκι Συλλόγου Φοιτητών Νομικής (Φυστικί πόρτα)
Αυτόνομη Παρέμβαση στην Νομική – Απόδραση
Τρίτη 19/5 :
Εκδήλωση – Συζήτηση: Γιατροί στην υπηρεσία της εξουσίας
19:00 Στέκι στην Ιατρική
ANTISEPSIA
Τετάρτη 20/5:
Εκδήλωση – Συζήτηση: Πειραματόζωα: θύματα στο βωμό του κέρδους
17.00, στέκι στο βιολογικό
Αυτόνομο Σχήμα Βιολογικού-Φαρμακευτικης
&
Live: Folkιές και λοιπά μάγκικα
22:00 Γρασίδια Φιλοσοφικής
Αυτόνομο Σχήμα Ψυχολογίας
Πέμπτη 21/5:
Εκδήλωση – Συζήτηση: Συνεργατισμός : Ιστορική αναδρομή και κριτική προσέγγιση
18:00 Γεωπονία
Αυτόνομο Σχήμα Γεωπονίας
Παρασκευή 22/5:
Εκδήλωση – Συζήτηση: Καριέρα-Εντατικοποίηση-Αναδιάρθρωση
18:00 Πολυτεχνείο, Πτέρυγα Ηλεκτρολόγων, αίθουσα Α5
Αυτόνομη Παρέμβαση στους Ηλεκτρολόγους – Μηχανολόγους
Δευτέρα 25/5:
Εκδήλωση – Συζήτηση: Οι προοπτικές σύγκρουσης της αυτοδιαχείρισης της εργασίας ως απάντηση στις καπιταλιστικές σχέσεις
19:00 Πολυτεχνείο, Πτέρυγα Πολιτικών Μηχανικών , 2ος όροφος
Αυτόνομη Πρωτοβουλία στους Χημικούς Μηχανικούς – Από Κοινού
Τρίτη 26/5:
Εκδήλωση – Συζήτηση: Ελευθερία και δημοκρατική αυτονομία
19:00 ισόγειο ΝΟΠΕ, αίθουσα Α ισόγειο ΝΟΠΕ
Αυτόνομο Σχήμα Πολιτικών Επιστημών- από τα κάτω
Τετάρτη 27/5:
Εκδήλωση – Συζήτηση: Φλερτ με την Mary J: μια κριτική στον έλεγχο της χρήσης και διακίνησης της ινδικής κάνναβης
16:00 Στέκι στην Ιατρική
ΑΝΤΙΣΕPSIA
&
Συλλογική Κουζίνα
19:30 Ταράτσα Βιολογικού
Αυτόνομα Σχήματα Φυσικού, Γεωπονίας , Βιολογικού-Φαρμακευτικής, Φιλολογίας
Πέμπτη 28/5:
Εκδήλωση – Συζήτηση: Ελευθεριακή Παιδεία
με παρέμβαση από το εγχείρημα «Μικρό Δέντρο» + προβολή του ντοκιμαντέρ «Σχολείοff» (από Άπατρις Σ. Ο. Ιωαννίνων )
18:30 ΣΘΕ, Αίθουσα Α11
Αυτόνομα Σχήματα Φυσικού και Φιλολογίας
Παρασκευή 29/5:
Εκδήλωση – Συζήτηση: Ιστορία, αρχαία ερείπια και εθνικά φαντάσματα
19:00 Αυτόνομο Στέκι Φιλοσοφικής (φουαγιέ νέας φιλοσοφικής, δίπλα στο αμφ.Β’)
Αυτόνομο Σχήμα Ιστορικού-Αρχαιολογικού

No responses yet

Μαρ 10 2015

Για να μπεις στη λέσχη… κάνε ΝΤΟΥ

Η ελεύθερη πρόσβαση στη λέσχη δε μας χαρίστηκε. Είναι αποτέλεσμα προηγούμενων αγώνων που εξασφάλισαν τον κοινωνικό χαρακτήρα της, επιτρέποντας σε όποια το έχει ανάγκη να ικανοποιεί την ανάγκη για σίτιση στη λέσχη. Τα τελευταία χρόνια, η αναδιάρθρωση που έχει επιβληθεί έρχεται να αμφισβητήσει κεκτημένα, με στόχο την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των αφεντικών. Στο πλαίσιο αυτό, εντάσσονται και οι διάφορες προσπάθειες αναβάθμισης του ελέγχου στη λέσχη, που στοχεύουν στον αποκλεισμό κομματιών των εκμεταλλευόμενων (όσες σπουδάζουν αλλά δε δικαιούνται πάσο, φοιτητές από το παμακ ή το τει, μετανάστες, εργαζόμενες, άνεργες), παράλληλα με την εμπέδωση της κουλτούρας του ελέγχου μέσα στο πανεπιστήμιο.

Οι προσπάθειες αυτές δεν έμειναν αναπάντητες, αλλά συνάντησαν αναχώματα στη δική μας κίνηση που προσπάθησε, και εν μέρει κατάφερε, να σταματήσει τον έλεγχο τη χρονιά που πέρασε μέσω συνεχών παρεμβάσεων μπλοκαρίσματος του ελέγχου με πρόταγμα “μη δείχνεις πάσο, δείξε αλληλεγγύη”. Το ίδιο συνεχίζουμε να προτάσσουμε και τώρα, απαντώντας σε κάθε προσπάθεια αναβάθμισης των υποδομών ελέγχου. Θα τρώμε στη λέσχη με πάσο ή χωρίς, όπως και όποια άλλη το έχει ανάγκη. Αναγνωρίζοντας τους εαυτούς μας ως κομμάτι των εκμεταλλευόμενων, επιχειρούμε να σπάσουμε τις ταυτότητες που μας διαχωρίζουν και να αγωνιστούμε από κοινού με όσους δεν έχουν πάσο, εργαζόμενους και μετανάστριες, και να υπερασπιστούμε τα συμφέροντά μας μέσα και έξω από τη λέσχη και το πανεπιστήμιο.

Φάγαμε τα τάμπλετ,
γιατί δε σκοπεύουμε να φαγωθούμε μεταξύ μας.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΛΕΣΧΗ

ΔΕ ΔΕΙΧΟΥΜΕ ΠΑΣΟ

ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

 

αυτόνομο σχήμα ιστορικού-αρχαιολογικού

 

το κείμενο σε μορφή pdf εδώ

No responses yet

Μαρ 05 2015

Το κουφάρι της Αμφίπολης βρωμάει εθνικισμό (vol.2)

Με αφορμή το αρχαιολογικό συνέδριο που ξεκινά από αύριο στην παλιά φιλοσοφική, τις ανακοινώσεις περί Αμφίπολης και όχι μόνο… το υλικό μας αντικατέστησε αυτό του συνεδρίου στους χώρους της σχολής.

Παλιότερο κείμενο του σχήματος σχετικά με την ανασκαφή της Αμφίπολης εδώ

ΑΦΙΣΑ το κουφάρι για μπλογκ (1)ΣΑΒΒΑΤΟ 7 ΜΑΡΤΙΟΥ 2015-page-001

ΣΑΒΒΑΤΟ 7 ΜΑΡΤΙΟΥ 2015-page-002

No responses yet

Ιαν 22 2015

Από τα διλήμματα της δημοκρατικής αθλιότητας στην αθλιότητα των δημοκρατικών διλημμάτων

Ι

Δημοκρατία δε σημαίνει ισότητα ή ελευθερία. Δημοκρατία δεν είναι παρά η πολιτική διαχείριση των ανθρώπων μέσα στον καπιταλισμό που τους κάνει πολίτες, τους δίνει, δηλαδή, -ή τουλάχιστον στους περισσότερους από αυτούς- πολιτικά δικαιώματα: δικαίωμα ψήφου, ψηφίζεσθαι, δικαίωμα συνδιαλλαγής με το κράτος ως ισάξιου συνομιλητή. Είναι η «ελευθερία» του να πουλάς τον εαυτό σου στη μισθωτή σκλαβιά και κάποιος ελεύθερα να την αγοράζει. Είναι η μορφή διαχείρισης που κάνει τους ανθρώπους ίσους (μόνο) στη διαχωρισμένη σφαίρα της πολιτικής, όταν στη πραγματική ζωή κάποιοι είναι εκμεταλλευτές και κάποιοι εξουσιαζόμενοι, κάποιοι αφεντικά και άλλες επισφαλείς ή άνεργες. Είναι ισότητα πολιτική και όχι κοινωνική, και άρα τυπική, όχι πραγματική.

ΙΙ

Οι εκλογές είναι η ύψιστη στιγμή της δημοκρατίας. Η συμμετοχή σε αυτές, αποτελεί το ύψιστο δημοκρατικό δικαίωμα και αποδεικνύει πόσο υπεύθυνο και ενεργό στα «κοινά» είναι ένα άτομο. Ψηφίζεις άρα (νομίζεις ότι) υπάρχεις, νομιμοποιώντας τη δημοκρατική φρεναπάτη.

ΙΙΙ

Η εκλογική διαδικασία στον πυρήνα της αποτελεί μια ανταλλακτική σχέση και μια σχέση νομιμοποίησης των διαχωρισμένων ρόλων του δότη και του λήπτη. Δίνεις την ψήφο σου με την προσμονή ότι θα πάρεις κάτι πίσω, είτε αυτό είναι κάτι πραγματικό/υλικό (παλιά: επιδόματα, θέσεις εργασίας κλπ, πλέον: το πολύ καμιά θέση στα κοινωφελή προγράμματα), είτε κάτι αφαιρετικό/άυλο όπως «ανάπτυξη», «εθνική σωτηρία» ή «ανατροπή».

IV

Οι εκλογές γίνονται για την ανάδειξη αντιπροσώπων στους οποίους και ανατίθεται η διαχείριση των ζωών μας. Η εκλογή αντιπροσώπων σημαίνει και την παραίτηση από τον ατομικό και κοινωνικό αυτοκαθορισμό και παράλληλα γίνεται ανάθεση των υποθέσεών μας σε ειδικούς-σωτήρες. Μέσω τέτοιων διαδικασιών επισφραγίζεται το συμβόλαιο εξουσιαστών-εξουσιαζόμενων που διαιωνίζει την πολιτική και οικονομική κυριαρχία.

V

Στον πραγματικά ανεστραμμένο κόσμο, οι εκλογές δεν είναι παρά μια ψευδής αντίληψη της πραγματικής συμμετοχής στις πολιτικές διαδικασίες.

VI

Η καπιταλιστική αναδιάρθρωση του συνόλου των κοινωνικών σχέσεων, όπως εφαρμόστηκε από τα διάφορα κυβερνητικά μορφώματα της δεξιάς και του κέντρου τα τελευταία πέντε χρόνια στον ελλαδικό χώρο, έχει αφήσει ως τώρα στο πέρασμά της την ακραία υποτίμηση των ζωών μας, με την περιστολή των εργασιακών δικαιωμάτων, απολύσεις, περικοπές μισθών και συντάξεων, τη λεηλασία της γης της Χαλκιδικής, και τη μετακύλιση του κόστους της κοινωνικής αναπαραγωγής στις πλάτες μας (πανεπιστήμια, νοσοκομεία, λεωφορεία). Στο πλαίσιο αυτό, κομμάτια της κοινωνίας που δε συνάδουν με τη νέα κανονικότητα, εξαιρούνται, ποινικοποιούνται και καταστέλλονται. Το καθεστώς έκτακτης ανάγκης έχει γίνει ο νέος κανόνας με τους μπάτσους να ελέγχουν κάθε σημείο των μητροπόλεων, τη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων, την απαγόρευση των συγκεντρώσεων, τις επιστρατεύσεις απεργών, τις εισβολές στις καταλήψεις, καθώς και την οργουελιανή δημοσιοποίηση φωτογραφιών συλληφθέντων που κάνουν την κοινωνική πραγματικότητα να μοιάζει δυστοπική. Σκούπες στο κέντρο της Αθήνας και στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, αναβιώνουν τεχνικές ρατσιστικής διαχείρισης πληθυσμών, που θυμίζουν Νταχάου και Άουσβιτς, με δηλώσεις να υπόσχονται τη διεύρυνση των σωμάτων που θα εγκλείονται σε αυτά (τοξικομανείς, οροθετικές άστεγοι). Στο ίδιο σχήμα, το ποινικό και σωφρονιστικό σύστημα αναβαθμίζεται με την περικοπή αδειών και τις φυλακές τύπου Γ’ στις οποίες εγκλείονται πολιτικοί κρατούμενοι ή αγωνιζόμενοι μέσα στις φυλακές. Παράλληλα ποινικοποιούνται κοινωνικοί αγώνες, όπως στην Χαλκιδική, με τη στοχοποίηση ολόκληρης της περιοχής και του κινήματος αλληλεγγύης ως άνομων. Πέντε χρόνια γενικευμένης μιζέριας, φτώχειας και εξαθλίωσης είναι αρκετά.

VII

Οι θεσμικές εμμονές και επικλήσεις της αριστεράς, κάνουν την κριτική της άσφαιρη, περιπλανούμενη μέσα στη συνδιαλλαγή με το υπάρχον. Μία αριστερή εκδοχή διακυβέρνησης, που συντηρεί την κυριαρχία κράτους και κεφαλαίου πάνω στους ανθρώπους και τη φύση, είναι συνυφασμένη με την εκμετάλλευση και την αλλοτρίωση και άρα δεν μπορεί να είναι επαναστατική.

VIII

Στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο εμφανίζεται ως βασική υποψήφια δύναμη διακυβέρνησης μία καινοφανής, για τα ελληνικά δεδομένα, αριστερού τύπου σοσιαλδημοκρατική διαχείριση, μέσω του σύριζα. Ο σύριζα, που κέρδισε την δύναμη του μοιράζοντας κάλπη-κες υποσχέσεις βασιζόμενος στην ολοένα και μεγαλύτερη εξαθλίωση των «από κάτω» αυτής της κοινωνίας, δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένας άλλος φορέας διαχείρισης του υπάρχοντος με ανθρωπιστικότερο προσωπείο. Τοποθετείται μέσα στη γενικότερη μετατόπιση της αριστεράς προς τον πατριωτικό λόγο, με τον Τσίπρα να δηλώνει «να γίνουμε κυβέρνηση όλων των Ελλήνων» και μέλη του να χαρακτηρίζουν τους μετανάστες ως πρόβλημα[1], που πρέπει να διευθετηθεί με πιο ανθρώπινους όρους. Ενδεικτικές είναι επίσης οι καθησυχάσεις του προς την ντόπια αστική τάξη, ότι δεν πρόκειται να πειράξει σπιθαμή από τα προνόμια της, διατηρώντας τις ταξικές διαφορές. Ταυτόχρονα, με την αφομοιωτική κίνηση πάνω στα κινήματα, επιχειρεί να εγκολπώσει αξίες και πρακτικές από αυτά, αλλοιώνοντας και εκφυλίζοντας πλήρως τα περιεχόμενα τους.

IX

Οι μετανάστες χωρίς χαρτιά δεν είναι πολίτες. Είναι εργατικό δυναμικό έρμαιο της περαιτέρω εκμετάλλευσής τους από τα αφεντικά, είναι σώματα χωρίς σημασία, αφού στερούνται πολιτικών δικαιωμάτων. Πνίγονται καθημερινά στο Αιγαίο, στοιβάζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, σε αστυνομικά τμήματα και σε υπόγεια διαμερίσματα. Και αυτό οι πολιτικές δυνάμεις ανεξαρτήτου χρώματος το ξέρουν καλά: Οι μετανάστες δε μεταφράζονται σε ψήφους. (Και) γι’ αυτό οι 300 σύριοι μετανάστες και μετανάστριες απεργοί πείνας στο σύνταγμα “εξαφανίστηκαν” διακριτικά χωρίς να παίξει επερώτηση στη βουλή.

X

Από τις προηγούμενες εκλογές το 2012, είδαμε τη φασιστοσυμμορία της χρυσής αβγής να μπαίνει στο κοινοβούλιο και το σιγοντάρισμά της με όρους lifestyle από τα μέσα μαζικής εξημέρωσης μέχρι και τη δολοφονία του Π. Φύσσα. Ενώ είχαν προηγηθεί δεκάδες δολοφονικές επιθέσεις μεταναστών τα προηγούμενα χρόνια με το κράτος να κρατά στάση σιωπής, η δολοφονία ενός αντιφασίστα έλληνα πολίτη, ανάγκασε το κράτος υπό την πίεση των κοινωνικών αναταραχών που είχαν ήδη αρχίσει, να αποσύρει τη μέχρι τότε στήριξή του στους φασίστες, που τιμωρούνται με φυλάκιση. Το κράτος επικαλούμενο τη θεωρία των δύο άκρων, αφενός εμφανίστηκε ως ο αδέκαστος εγγυητής της τάξης και της ασφάλειας και αφετέρου νομιμοποίησε έμμεσα την καταστολή των αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας, ταυτίζοντας τη κοινωνική αντι-βία με τις δολοφονικές επιθέσεις των φασιστών. Ο φασισμός δεν είναι έλλειμμα δημοκρατίας, αλλά εναλλακτική μορφή διαχείρισης της αναπαραγωγής των κοινωνικών σχέσεων εντός καπιταλισμού, όταν η δημοκρατία αποτυγχάνει να τις αναπαραγάγει (και το αντίστροφο). «Όποιος δε θέλει να μιλήσει για καπιταλισμό, δεν πρέπει επίσης να μιλάει για τον φασισμό». Η όποια δημοκρατική διαχείριση του φασισμού (είτε φυλακή, είτε μόρφωση) δε μας πείθει. Ο αντιφασιστικός αγώνας δε μπορεί παρά να είναι αντικαπιταλιστικός, αντιθεσμικός, αντικρατικός.

ΧI

Όταν η ολοένα εντεινόμενη παραγωγή της καπιταλιστικής αλλοτρίωσης σε όλα τα επίπεδα, κάνει ολοένα και πιο δύσκολο να κατονομάσουμε την μιζέρια μας, τοποθετώντας μας μπροστά στο δίλημμα να αρνηθούμε την ολότητά της ή τίποτα, αναγκαζόμαστε να μάθουμε ότι δεν μπορούμε να αγωνιζόμαστε ενάντια στην αλλοτρίωση με αλλοτριωμένες μορφές αγώνα. Έτσι, επιλέγουμε την αποχή από το κυριακάτικο εκλογικό πανηγυράκι, ως επιλογή επανοικιωποίησης των κοινωνικών υποθέσεων και πλαισιώνουμε συνελεύσεις αυτοοργανομένες, συνδιαμορφώνοντας και όχι ψηφίζοντας έτοιμες συνταγές διαχείρισης της ζωής. Μέχρι έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης.

Συνειδητή αποχή από τις κάλπες

Όχι στις λογικές της ανάθεσης, της διαμεσολάβησης και της αντιπροσώπευσης

 Να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας

Αντίσταση, αυτοοργάνωση, αλληλεγγύη


ΑΝΤΙΕΚΛΟΓΙΚΗ ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ

ΠΕΜΠΤΗ 22/1

12:00

ΚΑΜΑΡΑ

αυτόνομο σχήμα ιστορικού-αρχαιολογικού


[1]«Οι επιχειρήσεις-σκούπα έχουν αποδειχθεί απολύτως αναποτελεσματικές.[…] Είναι κινήσεις για λόγους επικοινωνιακών εντυπώσεων που δεν αντιμετωπίζουν καθόλου το μεγάλο πρόβλημα που έχουμε με τη μεγάλη ροή μεταναστών. Το κρίσιμο θέμα για μια σοβαρή μεταναστευτική πολιτική στη χώρα, που δεν υπάρχει είκοσι χρόνια τώρα, είναι η αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων, η εξασφάλιση με τις αντίστοιχες πιέσεις και συμμαχίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση μιας ευρωπαϊκής απάντησης κι ασπίδας και μία απολύτως αυστηρή κι αποτελεσματική αντεγκληματική πολιτική που να καταπολεμά το έγκλημα ανεξάρτητα από την εθνικότητα και το χρώμα αυτού που το διαπράττει» Παπαδημούλης, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, 6/12/2012


No responses yet

Ιαν 21 2015

Ανάληψη ευθύνης για σβήσιμο συνθημάτων

Τις προηγούμενες μέρες υπέπεσαν στην αντίληψη μας σεξιστικά συνθήματα γραμμένα σε τοίχους του κτιρίου της νέας φιλοσοφικής, τα οποία και σβήσαμε. Συγκεκριμένα τα συνθήματα αυτά γράφανε: “Ψωμί παιδεία ελευθερία, έξω οι αγάμητες απ’ τη φιλολογία”.

Γνωρίζουμε καλά ότι η γλώσσα δεν είναι ουδέτερη. (Και) η γλώσσα είναι πεδίο ανταγωνισμού και όχι απλώς ένα μέσο επικοινωνίας. Γι’ αυτό στα κείμενά μας γράφουμε “μπάτσος”, “ελλάδα” με μικρό ‘ε’, “μεγαλέκος”, “στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών” ή χρησιμοποιούμε εναλλάξ το θηλυκό και το αρσενικό γένος. Γνωρίζουμε, επίσης, ότι η γλώσσα στην υπάρχουσα πατριαρχική, εξουσιαστική κοινωνία συμπυκνώνει πληθώρα (και) έμφυλων συμβολισμών και αναπαραστάσεων (ενδεικτικά, συνηθίζεται να λέγεται: “όλοι οι φοιτητές/οι πολίτες”, “έλα, αν είσαι άντρας” κοκ), δομώντας έναν κόσμο αυτονόητα γένους αρσενικού για όλες, ακόμα κι αν αυτός δε μας χωράει.

10858463_622330891205067_4241313114871841704_n

Αντίστοιχα, είναι εξίσου αυτονόητη η χρήση υβριστικής γλώσσας με χαρακτηρισμούς/φράσεις, όπως: “πούστης”, “πουτάνα”, “γαμημένη”, “αγάμητη”, “μπάτσοι μουνιά” κλπ, όπου με λίγα λόγια χρησιμοποιείται ως βρισιά ό,τι αποκλίνει από την ανδρική, πατριαρχική αντίληψη για τον κόσμο και τη σύναψη ετεροκανονικών σχέσεων. Έτσι, μέσω της γλώσσας, ακόμη και στην πιο καθημερινή της χρήση, διαχωρίζονται, κρίνονται και ιεραρχούνται οι επιθυμίες και τα σώματα μας.

Φυσικά, δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι οι έμφυλοι διαχωρισμοί και οι σεξιστικές εκδηλώσεις αρχίζουν και σταματούν μέσα στη γλώσσα. Είναι μια διαρκής διαδικασία που συγκροτεί υποκείμενα, περιθωριοποιεί και επιβάλλει στα σώματα το πώς πρέπει να φαίνονται, το τι πρέπει να ορίζουν για τις εαυτές τους και τους εαυτούς τους, πώς να επιθυμούν και τι είδους σεξουαλικότητα να έχουν. Αυτός που έχει γεννηθεί “αγόρι” οφείλει να επιτελεί τον ρόλο του κοινωνικά κατασκευασμένου φύλου του: να είναι άνδρας, δυνατός, άκαμπτος και φυσικά να μην κάνει σεξ με άλλα αγόρια. Το γυναικείο σώμα, από την άλλη, ως το »δεύτερο φύλο» σε σχέση με τον ετεροκανονικό άντρα, είναι καθόλη τη διάρκεια της ζωής του εκτεθειμένο στη βία των προσταγών που ορίζει η πατριαρχική οργάνωση της κοινωνίας. Είτε είναι δυναμική εργαζόμενη, είτε υπάκουη και πρόθυμη νοικοκυρά, πρέπει πάντα να είναι διαθέσιμη στις ορέξεις των διαρκώς ξαναμμένων αρσενικών. Τέλος, μια ματιά στις τρανσοφοβικές επιθέσεις από τα δυτικά μέχρι την Πυλαία, κάνουν ξεκάθαρο το τι επιφυλάσσεται σε αυτές που επιλέγουν να μην ακολουθούν τις επιταγές των έμφυλων κοινωνικών κατασκευών.

Για όλους αυτούς τους λόγους, επιλέγουμε να παραμένουμε σε θέση μάχης απέναντι σε τέτοιου είδους δημόσιες εκφράσεις σεξιστικής γλώσσας και σεξισμού/ομοφοβίας εν γένει, όπως κάναμε και πέρυσι με τα εμετικά σατιρικά αυτοκολλητάκια προεκλογικής καμπάνιας “υπάρχει κώλος”. Δε σκοπεύουμε να μπούμε σε κανενός είδους παιχνίδι “αυτονόητων”. Δεν έχουμε επίσης, καμιά διάθεση να δικαιολογήσουμε τίποτα ως ένα είδος αποτυχημένου (έτσι κι αλλιώς) χιούμορ ή να μπούμε στη λογική του “δεν το εννοούσε έτσι”, απορρίπτοντας κάθε είδους ιεράρχηση στη βάση του “άλλα είναι τα σημαντικά”. Για μας η καταστροφή του σεξισμού σε όλες του τις μορφές είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση και δε θα κάνουμε καμία έκπτωση σε αυτό.

Αν υποπέσουν ξανά στην αντίληψή μας τέτοια συνθήματα, θα ξανασβηστούν. Όπως επίσης, αυτός που επιλέγει να εκφράζεται έτσι μέσα στην σχολή καλό είναι να έχει τον νου του.

Υ.Γ.

Μέχρι τη καταστροφή αυτής της αηδιαστικά πατριαρχικής κοινωνίας,

είμαστε περήφανα αγάμητες, λεσβίες, πουτάνες, πούστηδες, τραβέλια

αυτόνομο σχήμα ιστορικού-αρχαιολογικού

8 Σχόλια

Δεκ 16 2014

ανοιχτή συζήτηση

Καλούμε σε ανοιχτή συζήτηση στο αυτόνομο στέκι φιλοσοφικής (δεξιά από το αμφιθέατρο β), να συζητήσουμε για τα προβλήματα που μας απασχολούν εντός και εκτός της σχολής. Καλούμε όσους και όσες ασφυκτιούν μέσα στις γενικές συνελεύσεις του συλλόγου και δεν βρίσκουν τον χώρο να αναπνεύσουν μέσα στις λίστες ομιλητών, τις ρητορείες και τις υπερφίαλες αγορεύσεις, να συζητήσουμε σαν άτομα, αντι-ιεραρχικά και αδιαμεσολάβητα…

πέμπτη 18/12

12:00

αυτόνομο στέκι φιλοσοφικής

No responses yet

Δεκ 11 2014

διαδήλωση έξω από το στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Παρανέστι

σάββατο 13/12

διαδήλωση έξω από το στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών στο Παρανέστι

στρατόπεδα συγκέντρωσης ποτέ και πουθενά

αναχώρηση από θεσσαλονίκη: 8.30 πμ άγαλμα βενιζέλου

προσυγκέντρωση στη Δράμα: 12.00, ΚΤΕΛ (δημοτικός κήπος)

για δηλώσεις συμμετοχής: nolagerthess@yahoo.com

νολαγκερ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

No responses yet

Δεκ 10 2014

Ανοιχτή συνέλευση κατειλημμένης πρυτανείας: Για την ανακατάληψη του κτιρίου διοίκησης ΑΠΘ 9/12/2014

Η πρυτανεία του ΑΠΘ τελεί υπό κατάληψη από εμάς. Είμαστε οι «άγνωστοι» για τους πρυτάνεις φοιτητές/τριες που τασσόμαστε ενάντια στην αναδιάρθρωση που επιβάλλεται εντός κι εκτός των πανεπιστημίων, εργαζόμενες και απολυμένοι, πρώην φοβισμένοι και νυν οργισμένοι, αγωνιζόμενες ενάντια σε κάθε προσπάθεια του κεφαλαίου να επιβληθεί πάνω στις ζωές μας. Συναντηθήκαμε στην προηγούμενη κατάληψη της πρυτανείας που καλέστηκε από την Σχολή Καλών Τεχνών στις 3/12 και μέσα από ανοιχτές συνελεύσεις και δράσεις διαμορφώσαμε συντροφικές σχέσεις και ξεκινήσαμε μια διαδικασία αγώνα που κορυφώθηκε με την παρουσία μας ως αυτούσιου μπλοκ στην πορεία της 6ης Δεκέμβρη.

Βλέποντας την αναδιάρθρωση, εκπαιδευτική και όχι μόνο, ως ένα δομικό συστατικό του συστήματος ώστε αυτό να αναπαραχθεί και να επιβιώσει, το πανεπιστήμιο δε θα μπορούσε παρά να είναι ένα ακόμα πεδίο εφαρμογής αυτής της διαδικασίας. Στα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης βλέπουμε να εντείνεται ο επιχειρηματικός του χαρακτήρας με την αυξανόμενη είσοδο του ιδιωτικού κεφαλαίου, η οποία που επιταχύνεται με τους νόμους Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου (ν. 4009) που μπαίνουν σταδιακά σε πλήρη εφαρμογή. Έτσι, βλέπουμε την ποιότητα της ζωής και των σπουδών μας να υποβαθμίζεται δραματικά: η πρόσβαση στη σίτιση και τη στέγαση υπό προϋποθέσεις (μείωση των θέσεων στις εστίες με υπερβολικά εισοδηματικά κριτήρια, αποκλεισμοί στη λέσχη), ο περιορισμός των παρεχόμενων συγγραμμάτων, η απουσία υλικοτεχνικών υποδομών και η μη παροχή του αναγκαίου εξοπλισμού, η κατάργηση της δωρεάν μετακίνησης των φοιτητών σε σχολές και εργαστήρια εκτός πανεπιστημιούπολης, έχουν σαν άμεση συνέπεια τη μετακύλιση του κόστους φοίτησης στις πλάτες μας. Παράλληλα βλέπουμε να επέρχεται η εντατικοποίηση των σπουδών μας, με περιορισμό χρόνου σπουδών (2ν, ν+2) και απειλή διαγραφής μετά τη συμπλήρωση αυτών των ετών, απουσίες, μαθήματα αλυσίδες και περισσότερα υποχρεωτικά μαθήματα.

Καλλιεργείται ταυτόχρονα ένα μοντέλο φοιτητή, αυτό του επιστήμονα-καριερίστα ο οποίος, από τη μία δεν ασχολείται πλέον με τίποτα άλλο πέρα από τα ακαδημαϊκά ζητήματα, κι από την άλλη δέχεται/υφίσταται την απλήρωτη εργασία ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια μέσω των απλήρωτων πρακτικών εξασκήσεων ή μέσω της συμμετοχής σε ερευνητικά προγράμματα (με ελάχιστη ή μηδαμινή αμοιβή) από τα οποία αντλούν υπεραξία οι εταιρίες και οι «μεγαλοκαθηγητάδες».

Βλέπουμε μια λογική κατάργησης-υποβάθμισης των συλλογικών διαδικασιών, η οποία σε συνδυασμό με τη νοοτροπία του ατομικισμού που εμφυσείται ήδη από τα μαθητικά χρόνια (ακόμη περισσότερο με το «νέο Λύκειο») οδηγεί στη διαμόρφωση ενός ευέλικτου, αναλώσιμου εργαζόμενου, ο οποίος βλέπει το μέλλον του μόνο μέσω του ατομικού δρόμου και της σταδιακής υιοθέτησης κανιβαλιστικών λογικών.

Σε μια προσπάθεια να ξεπεράσουμε τη φοιτητική μας ιδιότητα, αναγνωρίζουμε την επίθεση αυτή του κράτους και του κεφαλαίου στην εκπαίδευση ως άμεσα συνυφασμένη με τη γενικότερη επίθεση στα υπόλοιπα καταπιεζόμενα κομμάτια της κοινωνίας, καθώς και τη συντήρηση και όξυνση των διαχωρισμών μεταξύ μας ως ένα ακόμη μέσο αναπαραγωγής του υπάρχοντος συστήματος.

Υπό αυτό το πρίσμα αξίζει να ιδωθεί και ο αγώνας του απεργού πείνας Νίκου Ρωμανού που διεκδικεί τις άδειες του, ως μικρές ανάσες ελευθερίας στο καθεστώς εγκλεισμού που του έχει επιβληθεί. Ο αγώνας αυτός γίνεται αντιληπτός σε μας σαν μια προσπάθεια αντίστασης στην βαρβαρότητα που επιβάλλει η αναμόρφωση και του σωφρονιστικού συστήματος, σαν μια προσπάθεια να διαρρηχθεί η εκκωφαντική σιωπή που απλώνεται γύρω από τις φυλακές τύπου Γ. Η περαιτέρω αυταρχικοποίηση του σωφρονιστικού συστήματος περιλαμβάνει περικοπές αδειών, λευκά κελιά, αστυνομική καταστολή, περιορισμό επισκεπτηρίων, και αποσκοπεί στον παραδειγματισμό όσων αγωνίζονται μέσα και έξω από τις φυλακές.

Χρησιμοποιώντας ανάλογα το σώμα τους, απεργία πείνας πραγματοποιούν και οι Σύριοι μετανάστες στο Σύνταγμα που ζητούν πολιτικό άσυλο. Οι επιλογές τους, έρχονται σε ρήξη με τις κυρίαρχες ρητορικές που παρουσιάζουν τους μετανάστες σαν άβουλα όντα που άγονται και φέρονται όπως βολεύει το κράτος και τους επαγγελματίες υπερασπιστές. Δείχνει ότι όσο και αν ο καπιταλισμός προσπαθεί να ελέγξει τις μεταναστευτικές ροές, θα υπάρχουν πάντα κάποιοι που θα αντιτίθενται στη τάση του αυτή και θα αγωνίζονται για την κοινωνική τους χειραφέτηση.

Η καπιταλιστική αναδιάρθρωση θέτει όλο και πιο εξευτελιστικούς όρους και μεγαλύτερη υποτίμηση της εργασίας βάζοντας τον καθέναν από μας στη θέση του επισφαλούς εργαζόμενου με μισθούς πείνας, του άνεργου ή της απολυμένης δουλεύοντας ακόμα και τις Κυριακές και τις αργίες. Ταυτόχρονα, το υποτιθέμενο κράτος πρόνοιας αποσύρεται, αποκλείοντας τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα από την κάλυψη βασικών αναγκών όπως υγεία, ρεύμα και μεταφορές – με πιο πρόσφατο παράδειγμα την αύξηση των κομίστρων του ΟΑΣΘ – δίνοντας τη θέση του σε ένα κράτος που στρατιωτικοποιείται ολοένα και περισσότερο, προκειμένου να περιφρουρήσει καλύτερα τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης.

Η προσπάθεια εμπέδωσης του δόγματος «ησυχία, τάξη και ασφάλεια» περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την επιστράτευση απεργών, την καταστολή του αγώνα των κατοίκων στις Σκουριές, την επέμβαση των ΜΑΤ στην Νομική Αθηνών τις παραμονές της επετείου για τη 17 Νοέμβρη, τη βίαιη καταστολή του κόσμου που βγήκε στους δρόμους για να διαδηλώσει στις 6 Δεκέμβρη.

Με αφορμή όλα τα παραπάνω, καθώς και την έμπρακτη αλληλεγγύη μας στους 17 συλληφθέντες στη Θεσσαλονίκη, αλλά και σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας, το αίτημά μας για δικαίωση του αγώνα του απεργού πείνας Νίκου Ρωμανού αλλά και των Σύριων απεργών πείνας, προχωρήσαμε στην ανακατάληψη του κτηρίου διοίκησης του ΑΠΘ από σήμερα 9/12. Επιθυμούμε τη δημιουργία ενός πραγματικού κέντρου αγώνα που θα μπλοκάρει την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και το τελευταίο νομοθετικό της διάταγμα, τις διαγραφές και τις απολύσεις, τη θέσπιση διδάκτρων, τη μετακύλιση του κόστους ζωής σε εμάς, την προσπάθεια κατάργησης των φοιτητικών συλλόγων και κάθε μορφής καταστολής οποιασδήποτε φωνής που αντιστέκεται. Επιλέγουμε το κτίριο της Πρυτανείας διότι αποτελεί μεταξύ άλλων χώρο δράσης μας, όντας κομμάτι του πανεπιστημίου και μάλιστα κεντρικό, γεγονός που μας επιτρέπει να έρθουμε σε επαφή με περισσότερο κόσμο μέσα στην πανεπιστημιακή κοινότητα, καθώς και λόγω της ιδιότητάς του ως κεντρικού σημείου επικύρωσης αποφάσεων της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, ιδιότητα στην οποία βασιζόμαστε ώστε να παρακωλύσουμε μέσω της κατάληψης ορισμένες από αυτές τις διαδικασίες.

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΝΙΚΟΥ ΡΩΜΑΝΟΥ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΡΙΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ 10/12 ΣΤΙΣ 17:00 ΣΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Ανοιχτή συνέλευση κατειλημμένης πρυτανείας

No responses yet

Δεκ 09 2014

Ανακοίνωση για τα γεγονότα της 6/12 και ανακατάληψη του κτιρίου της Πρυτανείας

Για­­ την πορεία της 6ης Δεκέμβρη στη Θεσσαλονίκη…

Η σχολή Καλών Τεχνών (Κινηματογράφου,Θεάτρου, Εικαστικό και Μουσικό) τελούσε υπό κατάληψη για αρκετές βδομάδες με σκοπό να μπλοκάρει το νόμο Διαμαντοπούλου και να θίξει σημαντικά λειτουργικά ζητήματα. Την Τετάρτη 3/12 το συντονιστικό της σχολής προβαίνει σε κατάληψη και του κτηρίου διοίκησης του Α.Π.Θ, Πρυτανεία, με εμπλουτισμένο περιεχόμενο (ενδοπανεπιστημιακή καταστολή και μη, απεργία πείνας Ν. Ρωμανού). Την επομένη γίνεται ανοιχτό κάλεσμα που στόχο έχει να εμπλέξει περισσότερους φοιτητές και όχι μόνο σε μια διαδικασία αγώνα. Εμπλακήκαμε λοιπόν στον αγώνα αυτό ενάντια στην εκπαιδευτική και όχι μόνο αναδιάρθρωση, την υποτίμηση της ζωής μας και την αλληλεγγύη στον αγώνα των απεργών πείνας, προσπαθώντας να ξεπεράσουμε τους συντεχνιακούς διαχωρισμούς και να συνδεθούμε με όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας.

Ως κατάληψη Πρυτανείας, με βάση τα παραπάνω προτάγματα, θεωρήσαμε σημαντικό να κατέβουμε με οργανωμένο μπλοκ στην πορεία της 6ης Δεκέμβρη, σε μια προσπάθεια να δοκιμάσουμε τις σχέσεις μας έμπρακτα και να απεμπολήσουμε το φόβο και την αδράνεια συλλογικά. Κατά τη διάρκεια της πορείας έγινε εμπρηστική επίθεση από ΑΤΟΜΑ στο πολυκατάστημα Zara home, ενώ μέσα βρίσκονταν εργαζόμενες και πελάτες. Κόσμος της κατάληψης Πρυτανείας αλλά και διαδηλωτές των γύρω μπλοκ έσπευσε να σβήσει τη φωτιά και να απομακρύνει τον κόσμο που βρισκόταν στο εσωτερικό του κτηρίου. Είμαστε ενάντια σε λογικές, σαν αυτές που οδήγησαν πριν λίγα χρόνια στην Marfin, λογικές που μιλάνε για επίθεση σε καπιταλιστικούς στόχους, παραβλέποντας ότι μέσα στα κτήρια μπορεί εκείνη την ώρα να βρίσκεται κόσμος.

Εν συνεχεία, παρενέβησαν οι αστυνομικές δυνάμεις καταστολής, με τη ρίψη δακρυγόνων, κρότου λάμψης και με άγριους ξυλοδαρμούς, πρακτικές που συνεχίστηκαν το απόγευμα στο κατηλειμμένο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης. Το αποτέλεσμα της μηδενικής ανοχής: προσαγωγές, συλλήψεις και μεγάλος αριθμός τραυματισμών, εκ των οποίων ορισμένοι ιδιαίτερα σοβαροί. Η έντονη καταστολή στην πορεία της Θεσσαλονίκης δεν αποτελεί εξαίρεση. Αντίστοιχη ήταν η συμπεριφορά της αστυνομίας σε όλες τις πόλεις που πραγματοποιήθηκαν διαδηλώσεις, με τρανταχτά παραδείγματα αυτά της Πάτρας, της Αθήνας και της Μυτιλήνης. Η επίθεση αυτή ολοκληρώνεται με την επιβολή ποινών κακουργηματικού χαρακτήρα, στα πλαίσια του κουκουλονόμου, σε συλληφθέντες της πορείας της Θεσσαλονίκης, χαρακτήριζοντας οποιονδήποτε αγωνίζεται έμπρακτα, ως τρομοκράτη.

Η προσπάθεια επιβολής πανικού και φόβου απο την πλευρά του κράτους, όχι μόνο δε σταματά τους αγώνες μας, αλλά αντιθέτως μας πεισμώνει περαιτέρω. Εμείς απο την πλευρά μας συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε, προσπαθώντας να δημιουργήσουμε τις εξελίξεις και όχι απλά να τρέχουμε πίσω απο αυτές. Στήνουμε δομές ανταγωνιστικές προς το υπάρχον, βάζοντας τα δικά μας χαρακτηριστικά, λειτουργώντας ισότιμα και προσπαθώντας να απαντήσουμε στις ανάγκες μας αλλά και να οξύνουμε τις αντιφάσεις. Σκοπός μας είναι να βγαίνουμε πιο δυνατές, πιο αποφασισμένοι και καλύτερα εφοδιασμένες μετά απο κάθε αγώνα. Ως απάντηση σε όλα τα παραπάνω και στην συνολικότερη υποτίμηση των ζωών μας, προχωράμε σε ανακατάληψη της πρυτανείας ως ένδειξη αλληλεγγύης στους συλληφθέντες της 6ης Δεκέμβρη, στον αγώνα του Ν. Ρωμανού και στους σύριους απεργούς πείνας στην πλατεία συντάγματος.

 

ΑΘΩΩΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ Ν. ΡΩΜΑΝΟΥ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΡΙΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

      

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΣΤΙΣ 11:00, ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 9/12      

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 9/12, ΣΤΙΣ 19:00, ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΗ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑ

ανοιχτή συνέλευση της κατάληψης πρυτανείας

No responses yet

Δεκ 08 2014

Ανακοίνωση των αυτόνομων σχημάτων για την 6η Δεκέμβρη

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα της 6ης Δεκέμβρη…

 

…επιβάλλεται να τοποθετηθούμε:

Το κτίριο της πρυτανείας τελούσε υπό κατάληψη από την Πέμπτη 4/12, από φοιτητές και φοιτήτριες, εργαζόμενους και απολυμένες, με στόχο τη δημιουργία ενός κέντρου αγώνα, που θα ξεπεράσει τους διαχωρισμούς και θα συνδέσει τους αγώνες, μέσα και έξω από τα πανεπιστήμια, τις φυλακές, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους χώρους εργασίας. Ως μέλη αυτόνομων σχημάτων, αναζητώντας τρόπους να μπλοκάρουμε την αναδιάρθρωση μέσα στα πανεπιστήμια αλλά και εκτός αυτών, κρίναμε αναγκαία την εμπλοκή μας σε αυτή την διαδικασία αγώνα και αποφασίσαμε να συμμετέχουμε στην ανοιχτή συνέλευση της κατάληψης.

Ενόψει της 6ης Δεκέμβρη και με την απεργία του Ν. Ρωμανού να βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο, η συνέλευση της κατειλημμένης πρυτανείας αποφάσισε να συμμετάσχει στην διαδήλωση με οργανωμένο μπλοκ, προτάσσοντας την αλληλεγγύη της στον αγώνα του Ν. Ρωμανού και των υπόλοιπων απεργών πείνας και το μπλοκάρισμα της εκπαιδευτικής και όχι μόνο αναδιάρθρωσης, ενάντια στην υποτίμηση των ζωών μας που προσπαθεί να επιβληθεί. Επιλέξαμε να κατέβουμε στον δρόμο μαζικά και οργανωμένα, σπάζοντας στην πράξη την αδράνεια και το φόβο που τείνει να απλωθεί παντού.

Κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης, μεμονωμένα άτομα που δεν είχαν σχέση με το σώμα της πορείας, πραγματοποίησαν επίθεση βάζοντας φωτιά στη βιτρίνα καταστήματος, ενώ μέσα βρίσκονταν εργαζόμενοι. Είμαστε ενάντια στην πράξη αυτή, όχι επειδή ήταν βίαιη, αλλά επειδή είμαστε κομμάτι ενός κινήματος που δεν αντιλαμβάνεται την ανθρώπινη ζωή ως αναλώσιμη. Κόσμος από τα οργανωμένα μπλοκ της πορείας βοήθησε στην ασφαλή έξοδο των εργαζομένων και έσβησε τη φωτιά, σε αντίθεση με την αφήγηση των καθεστωτικών ΜΜΕ.

Στη συνέχεια, ακολούθησε επίθεση των ματ και σπάσιμο της πορείας, άγρια καταστολή του κόσμου της διαδήλωσης με κρότου λάμψης, δακρυγόνα και ξύλο, που είχαν ως αποτέλεσμα κόσμος να καταλήξει στο νοσοκομείο με σοβαρούς τραυματισμούς, 17 συλλήψεις και πολλές προσαγωγές, που συνεχίστηκαν και μετά την κατάληψη του εργατικού κέντρου, η οποία πραγματοποιήθηκε ως μια ακόμη απάντηση, προκειμένου να οργανώσει δράσεις αλληλεγγύης στον αγώνα του Ν. Ρωμανού και των συλληφθέντων της πορείας.

Εμείς από την μεριά μας, θα συνεχίσουμε να είμαστε στους δρόμους, να διαδηλώνουμε, να «συνωμοτούμε» και να δρούμε, αντιστεκόμενες έμπρακτα στην αναδιάρθρωση που επελαύνει στις ζωές μας, εμπλεκόμενοι σε αγώνες μέσα και έξω από τους συλλόγους, μέσα κι έξω από τα πανεπιστήμια. Δεν μας τρομοκρατεί η καταστολή στους δρόμους, οι συλλήψεις, οι δικαστικές αίθουσες και οι κατηγορίες. Δε θα μας επιβάλλουν την νομιμότητά τους. Αναλαμβάνουμε την πολιτική ευθύνη που μας αναλογεί και δηλώνουμε την έμπρακτη αλλήλεγγύη μας στους συλληφθέντες. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε αυτοοργανωμένα και αντιιεραρχικά, με όπλο μας την αλληλεγγύη, ενάντια σε ό,τι μας καταπιέζει και την περαιτέρω υποτίμηση της ζωής μας.

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες της 6/12
Αλληλεγγύη στον αγώνα του Ν. Ρωμανού

Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού

Αυτόνομο Σχήμα Γεωπονίας

Αυτόνομο Σχήμα Πολιτικών Μηχανικών

Αυτόνομο Σχήμα Ιστορικού–Αρχαιολογικού

Αυτόνομο Σχήμα Βιολογικού – Φαρμακευτικής

Αυτόνομη Παρέμβαση στη Νομική – Απόδραση

Αυτόνομη Παρέμβαση Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων

Αυτόνομη Πρωτοβουλία Χημικών Μηχανικών – Από Κοινού

No responses yet

« Newer Entries - Older Entries »